Unha de cada seis persoas sufrirá un ictus

O ictus non é unha consecuencia inevitable do envellecemento. Mediante a identificación e a modificación dos factores de risco pódese reducir a súa incidencia e a taxa de mortalidade asociada, afirma Freek Verheugt, investigador do hospital Onze Lieve Vrouwe Gasthuis de Ámsterdam (Países Baixos).

As predicións internacionais indican que a incidencia do ictus mortal (xunto coa cardiopatía e o cancro) seguirá aumentando e pasará duns 6 millóns por ano en 2010 a case 8 millóns por ano en 2030. Segundo a Organización Mundial do Ictus (OMI), para reducir o risco de sufrir un ictus débense seguir seis pasos: coñecer os factores de risco -presión arterial alta, diabetes e colesterol alto-; facer exercicio con regularidade; manter unha dieta saudable e evitar a obesidade; limitar o consumo de alcol; non fumar e recoñecer os sinais de alerta dun ictus.

A OMI destaca tamén a importancia dos sinais de alerta: entumecimiento repentino, problemas repentinos de fala ou visión, perda do equilibrio ou vertixe repentina e dor de cabeza intenso sen causa aparente. Calquera destes sinais é motivo de alarma porque, tal e como explica Verheugt, no ictus calquera minuto conta e pode ser vital para sobrevivir.

Cada ano prodúcense máis dun millón de casos de ictus en Europa. Esta enfermidade, xunto coas cardiopatías, o cancro, a diabetes e as enfermidades respiratorias crónicas, son patoloxías non transmisibles cuxo risco de padecelas aumenta co tabaquismo, unha dieta inadecuada, o sedentarismo e un consumo excesivo de alcol. Os alicerces do tratamento son os coidados hospitalarios, a medicación, a cirurxía vascular e a rehabilitación.

O ictus -tamén coñecido como enfermidade cerebrovascular- ocorre cando un vaso sanguíneo que leva osíxeno ao cerebro vese bloqueado por un coágulo (ictus isquémico) ou rebenta (ictus hemorrágico). Sen osíxeno nin nutrientes, as células do cerebro comezan a morrer. O alcance e a localización deste dano son os que determinan a súa gravidade.

En 1976, a OMS definiu o ictus como un déficit neurológico de causa cerebrovascular que persiste logo de 24 horas ou se interrompe coa morte nas primeiras 24 horas.

O estudo Interstroke, que se presentou en 2010 tras unha análise dos datos de 22 países sobre o ictus, mostra que dez factores de risco están relacionados co 90% do risco de sufrir un ictus. O principal efecto de cada un dos factores de risco que se atribuíu foi, no 35% dos casos, a hipertensión; no 26,5%, o índice cintura-cadeira; e no 19%, o tabaquismo.

 

Fonte de Datos: agenciasinc.es