Co financiamento de:
/ Portada / Delegados

Importancia do risco do traballo con computadores. A fatiga visual

26-09-2023 - SAÚDE LABORAL

A xeneralizada implantación do traballo con computadores no sector dos servizos, dentro do cal se inclúen as oficinas, fai que o posible risco derivado deles afecte a un cada vez máis elevado número de persoas traballadoras. A elevadísima frecuencia de problemas relacionados coa utilización de vídeo terminais fai que, a pesar da pouca gravidade das lesións, sexa un punto de estudo de gran interese no que hai moito que avanzar. Afortunadamente a gravidade é mínima, non existe unha patoloxía laboral clara e grave derivada deste risco, é un risco máis ergonómico de fatiga que de patoloxía; con todo, a súa magnificación, cun alarmismo confuso, faino aparecer algunhas veces como aparentemente grave.

Patoloxía visual: a fatiga visual

Puidéronse constatar unha serie de alteracións no órgano da visión, e iso sobre todo en relación a unha mala utilización dos equipos con PVD’s e á existencia de patoloxías previas (miopía, astigmatismo, hipertensión, diabetes etc.)/ etc.).

A fatiga visual ou astenopia pode definirse como unha alteración funcional, de carácter reversible no seu inicio, debida a solicitacións excesivas sobre os músculos oculares e da retina, a fin de obter unha focalización fixa da imaxe sobre a retina. Acompáñase dunha redución da capacidade necesaria na realización da tarefa, constituíndo un sinal de alarma.

Causas e orixes

Esta síndrome de fatiga visual pode ter unha orixe extraocular, como as situacións de estrés psíquico, cansazo, preocupacións, convalecencias, embarazo, etc. Nestas situacións hai unha insuficiencia do músculo ciliar.

As funcións de acomodación e converxencia do órgano visual realízanse a mercé da acción dos músculos ciliares e dos músculos extrínsecos do ollo. A insuficiencia destes sistemas constitúe a fatiga visual nas súas dúas vertentes acomodativa e de converxencia.

Os trastornos de que falamos preséntanse máis frecuentemente en persoas con defectos visuais descoñecidos por eles mesmos ou con mala corrección. Tamén poden aparecer en suxeitos sen defectos de refracción, pero que pasan longos períodos de tempo fronte a PVD’s.

Factores que interveñen na aparición da fatiga visual

Factores intrínsecos:

Ametropías: Hipermetropía, Miopía, Astigmatismo, Presbicia

Disfuncións da musculatura interna e externa

Heteroforias: Esoforia, Exoforia, Hiperforia, Hipoforia

Factores persoais:

Idade

Insatisfacción no emprego

Horas de actividade laboral

Grao de actividade física extralaboral

Presenza de hábitos tóxicos (alcol, tabaco)

Trastornos do soño

Factores relacionados co posto de traballo:

Configuración do posto e existencia de distancias de traballo moi diversas (pantalla-teclado-documentos)

Calidade de imaxe da pantalla

Luminancia das pantallas

Acomodación sostida en visión próxima

Centelleos persistentes

Contrastes invertidos

Borrosidad dos caracteres

Posición excesivamente vertical da pantalla, que ademais está algo bombeada

Reflexos producidos polo texto, reflexos parasitos, ventás etc.

Tipo de traballo fronte á pantalla, frecuentemente monótono, repetitivo etc.

Condicións de traballo desfavorables como, conversacións, ruído de máquinas, circulación de persoal, recepción de clientes, variacións de temperatura, correntes de aire etc.

Natureza da fatiga visual

Pódese traducir en síntomas subxectivos, modificacións fisiolóxicas e unha baixada do rendemento visual.

A fatiga visual caracterízase por tres grupos de síntomas subxectivos:

Oculares: sensación de tensión do globo ocular, sequedade do ollo, tensión ou pesadez nos pálpebra e ollos, picores, sensación de ardor ou de picor, sensibilidade á presión. Pesadez do globo ocular, tensión ocular, prurito, hiperemia, lagrimeo, inflamación palpebral.

Visuais: visión borrosa, visión dobre, diplopía, baixada da agudeza visual, dificultades de fixación, aparición de franxas coloreadas ao redor dos obxectos, persistencia anormal de imaxes consecutivas, inestabilidade da imaxe dentro da súa definición óptica e da súa localización espacial, cegamentos. Fotofobia, visión confusa, enfraquecemento da visión e excepcionalmente, diplopía.

Xenerais: cefaleas, náuseas, vómitos, somnolencia, sensacións de vertixe.

Estes síntomas representan as últimas etapas dunha sobrecarga visual prolongada. As etapas anteriores son difíciles de identificar doutro xeito que polas molestias e o coñecemento do esforzo requirido para focalizar.

Signos de comportamento: aquí inclúense toda unha serie de actitudes, voluntarias ou involuntarias, tomadas polos/as operadores/as para soportar (vencer) os efectos do malestar visual. Poden citarse a título de exemplo os axustes do nivel de iluminación artificial e natural.

Factores individuais

Defectos visuais: Toda modificación, descoñecida, na vista do operador pode favorecer a fatiga visual. As anomalías oculares son factores que requiren a nosa atención, en particular todas aquelas que entrañan un desequilibrio entre a visión de ambos os ollos, ou da fusión binocular. Os pequenos defectos de refracción (astigmatismo ou hipermetropía) poden ser descubertos pola fatiga que provocan durante o desenvolvemento do traballo con PVD’s.

Utilización de cristais correctores: Múltiples autores observaron unha maior incidencia de síntomas subxectivos de fatiga visual naqueles individuos que utilizan lentes. Isto débese aos problemas de profundidade de focalización, reflexos, etc. asociados ás lentes correctoras. Todo isto é especialmente importante nos casos de utilización de lentes bifocales. Se a gradación das lentes utilizadas non é a correcta, poden aparecer problemas de desequilibrio de fusión e/o agudeza visual insuficiente, todo o cal favorece a aparición da fatiga visual.

Xénero: Os efectos parecen ser máis numerosos entre as mulleres que nos homes. Isto non quere dicir que o xénero sexa o responsable, senón, probablemente que as mulleres, xeralmente, dedicáronse a tarefas máis repetitivas.

Idade: A diminución fisiolóxica das capacidades visuais coa idade, tanto da retina como doutros elementos do globo ocular, predispone a unha maior incidencia da fatiga visual.

Causas xerais: Existe unha serie de factores que favorecen a aparición da fatiga visual, entre os que figuran, o tabaco, o alcol, certos medicamentos, certas enfermidades oculares, afeccións xerais, causas psíquicas e o estado precario de saúde xeral do individuo.

Factores profesionais

Contorna física: A calidade da iluminación resulta un factor primordial; hai que ter moi presentes as necesidades específicas de pantalla e documento. Iluminacións insuficientes, irregulares, contrastes excesivos, reflexos, etc. fan que a fatiga apareza moito antes. A contorna térmica contribúe tamén, pois unha secura excesiva do aire pode deshidratar a córnea e causar a irritación da superficie do ollo.

Elementos materiais utilizados: Os medios utilizados tamén teñen gran importancia; a fatiga maniféstase de maneira especial ao traballar con axudas ópticas (microscopios), microfichas e pantallas de visualización.

Disposición do posto de traballo: Unha correcta disposición dos elementos utilizados durante o traballo reduce a frecuencia e intensidade dos síntomas. Por exemplo, é moi importante que as distancias entre o ollo e pantalla, documento e teclado sexan as mesmas.

Organización do traballo: A duración do traballo está directamente correlacionada coa frecuencia media e a intensidade dos síntomas. Este é un dos motivos que permiten afirmar a necesidade de pausas periódicas nos postos de traballo con PVD’s.

Contido da tarefa: Aquelas tarefas nas que a utilización de computador realízase de maneira non intensiva, como poden ser as de carácter dialogante e en xeral complexo (programación), son menos fatigantes que as de entrada de datos. Aquí hai que resaltar a importancia da presenza de micro pausas e a ausencia nestas actividades de acomodacións constantes da mirada entre os distintos elementos que conforman o posto de traballo.

Sintomatoloxía

Os síntomas da fatiga visual adoitan aparecer pola seguinte orde: sensación de "ter ollos", pesadez palpebral ou pesadez de ollos, picores, quemazón, necesidade imperiosa de fregarse os ollos, somnolencia, escozor ocular, aumento do parpadeo, movementos involuntarios dos ollos, dolorimiento nos globos oculares, cefaleas frontais, en caluga e temporais máis adiante, visión borrosa e crise de diplopía transitoria.

Adoitan aparecer con certa frecuencia conjuntivitis de aspecto crónico. Como alteracións da función visual aparecen: borrosidad dos caracteres debido a trastornos da acomodación e duplicidade dos mesmos por inestabilidade da visión binocular.

Medidas de carácter preventivo

Realización de exames médicos periódicos e corrección das anomalías visuais.

Elección axeitada do mobiliario e equipo de traballo.

Disposición dos postos adecuada, especialmente no relativo á calidade e cantidade de iluminación necesarias.

Organización do traballo adecuada, mediante a imposición dunha serie de pausas e favorecendo as tarefas complementarias.

 

Fonte: Prevención Integral

Empregamos cookies de terceiros para xenerar estatísticas da audiencia (GOOGLE ANALITICS), para o traductor de idiomas (GOOGLE), acollido a “Privacy Shield”.
Se continuas navegando estarás aceitando o seu emprego. Aceptar | Mais información
Confederación Intersindical Galega - Miguel Ferro Caaveiro 10, Santiago de Compostela Versión anterior da páxina Foros Biblioteca Privacidade RSS